www.shirazxbox.com

مامور 47 پس از حدود شش سال به ميدان بازگشته تا دنياي يكنواخت بازي‌هاي ويدئويي را با خوي سرد و بي‌رحم خود همراه كند. ماجرا از جايي آغاز مي‌شود كه مامور 47 را به قتل ديانا برن‌وود مي‌گمارند؛ رابط سابق او در سازمان كه ظاهرا متهم به خيانت است. در حالي كه مامور 47 در حال قتل ديانا است، زن بيچاره با التماس از او مي‌خواهد مراقب جان دختري به نام ويكتوريا باشد؛ درخواستي كه در عمل، خود مامور 47 را هم به يك خائن تبديل مي‌كند.

هيتمن: بخشايش، تقريبا در تمامي زمينه‌ها حرفي شنيدني براي گفتن دارد، اما داستان اغراق‌آميز آن گاهي به نظر مي‌آيد خيلي از امور را براي جلب توجه بازيكن وسط مي‌گذارد، نه براي خلق يك اثر فاخر. در بازي، صحنه‌هاي بي‌ربط زيادي مي‌بينيد كه با تم كلي داستان جور در نمي‌آيد. همچنين برخي صحنه‌هاي نهايي قتل بدون اين‌كه اختيار را به دست بازيكن بسپارند به پايان مي‌رسند. صرف‌نظر از تمام كاستي‌هاي بخش داستان با اثري متمايز و به ياد ماندني طرف هستيم. درجه‌هاي سختي بازي از «آسان» آغاز و به «وسواسي» ختم مي‌شود.

بهترين مُدها براي افراد باتجربه اين سبك، دشوار است كه مي‌توانند بسياري از مقاطع را با كشيدن سلاح از سر رد كنند؛ اما در حالت وسواسي، هم تعداد دشمنان زيادتر مي‌شود، هم حواسشان جمع‌تر. علاوه بر اين، ‌در اين بخش قابليت «غريزه» كه نشانگر دشمنان محيط است و توانايي Point Shooting (كه در ادامه اشاره خواهيم كرد) غيرفعال خواهد شد.

البته هدف ما از اشاره به گيم‌پلي پيش از ذكر شاخصه‌هاي ديگر، اين بود كه بگوييم نسخه جديد از بازي‌هاي هيتمن، براي گيمرهاي نوپا عذاب‌آور نخواهد بود، اما بيشترين لذت را عايد كساني خواهد كرد كه آن را براي آنچه هست، بازي مي‌كنند: «يك مخفي‌كاري فوق‌العاده با هويتي كاملا متفاوت.»

گرافيك كلي بازي الحق ديدني و ممتاز از آب درآمده است. از منظر فني مي‌توانيم به صحنه‌اي كه در اطراف يك رينگ مبارزه رخ مي‌دهد، اشاره كنيم. موتور بازي با قدرت چند نفر را رندر مي‌كند كه واقعا ستودني است و از منظر هنري مي‌توانيم جزئيات فوق‌العاده بالا در هر صحنه را مورد اشاره قرار دهيم.

مهم نيست در همان رينگ مبارزه باشيد، روي علف‌هاي سبز شده بر زمين پا بگذاريد، داخل يك گاراژ قرار داشته باشيد يا اين‌كه پا به يك عمارت بزرگ بگذاريد... در هر صورت با كمي دقت از جزئياتي كه در هر محله پياده‌سازي شده، شگفت زده خواهيد شد.

نورپردازي همان‌گونه كه لايق عنواني با اين سبك و سياق است، انجام گرفته و انيميشن‌ها خيلي نرم‌ و روان‌تر از نسخه قبلي بازي، «خونبها»، است. موسيقي ديناميك بازي به خلق يك فضاي اتمسفريك و غرق كننده كمك شاياني كرده و در هر زمان، بنا به نحوه عملكرد شما رنگ عوض مي‌كند.

افكت‌هاي صوتي نيز به بهترين شكل كار شده‌ و همان چيزي است كه از يك عنوان مخفي‌كاري درجه يك توقع داريم. صداپيشگان هم بدون هيچ كم و كاستي، با توانايي بالايي ديالوگ‌ها را ادا كرده‌اند. در نهايت تنها ايراد هنري هيتمن: بخشايش، در قسمت داستان آن خلاصه مي‌شود و بس!

گيم پلي بازي همانند گذشته در بيشتر مراحل بازيكن را وارد نقشه محل كرده، سپس او را آزاد مي‌گذارد تا هر طور كه روا مي‌داند كار را پيش ببرد. اين بار با اضافه‌شدن قابليت پناه‌گرفتن پشت اجسام، بُعد تازه‌اي به بازي بخشيده شده كه مخفيكاري‌ها را جذاب‌تر مي‌كند.

شما مي‌توانيد از پشت پناه‌ها تيراندازي كنيد يا دشمنان را مورد حمله‌ فيزيكي قرار دهيد. مي‌توانيد آنها را بيهوش كرده يا گردن‌شان را بشكنيد. در هر صورت براي جلوگيري از مشكلات بعدي، بايد سريعا جسد را هر جا كه ممكن است مانند كمد يا سطل آشغال مخفي كنيد.

البته اگر بخواهيد مستقيم به دل دشمنان بزنيد، از هوش مصنوعي بازي نااميد خواهيد شد. دشمنان ممكن است تا مدتي مكان قبلي شما را مورد اصابت گلوله قرار بدهند يا در صورتي كه يكي از آنها را با تك‌تيرانداز بزنيد، ديگران بدون هيچ عكس‌العملي بايستند تا نوبتشان شود!

تمركز اصلي سري هيتمن روي مخفيكاري است و كلا تيراندازي بي‌محابا در آن، يك دستگرمي براي راه يافتن به قلب آن، يعني نقشه‌پردازي دقيق و عملكرد بدون خطاست. وقتي به گستردگي امكانات براي اجراي حركات متنوع مامور 47 نگاه مي‌كنيم، انتقاد از هوش مصنوعي بازي چندان اهميت نمي‌يابد. اما راه براي نزديك‌شدن به اهداف بسيار است. امكانات زيادي در دسترس شما قرار دارد. از پيچ‌گوشتي و آجر براي پرت‌كردن حواس دشمنان گرفته تا مين‌هاي عرضي كه ديدن اثر آنها خالي از لطف نيست.

حتي مي‌توانيد با در دست‌گرفتن يك ميكروسكوپ تظاهر به پزشك‌بودن كرده و از جلب توجه دوري كنيد. البته اين هم منوط به گير انداختن يك پزشك و دزديدن لباس اوست كه باز هم اگر مراقب نباشيد با سيستم جديد بازي، پزشكاني كه ظاهرا همكارشان هستيد، براحتي شما را شناسايي كرده و كاسه كوزه‌تان را به هم مي‌ريزند! قابليت Point Shooting تقريبا مشابه همان چيزي است كه در Splinter Cell: Conviction ديديم.

با پر‌شدن يك نوار، مي‌توانيد زمان را آهسته كرده، تمام دشمنان حاضر در صحنه را هدف گرفته، سپس با فشار يك دكمه همه را به حاشيه بفرستيد! چالش‌هايي هم براي افزايش جذابيت بازي داريد. از پوشيدن تمام لباس‌هاي موجود تا اتمام بازي بدون پوشيدن حتي يك لباس مبدل. در درگيري‌هاي نزديك، وارد حالت QTE مي‌شويد.

اين بار دكمه‌ها به جاي وسط تصوير روي قسمت‌هاي بدن دشمن نمايان مي‌شود. اين مورد با اين‌كه در نوع خود جالب است، اما به دليل تداخل محيط با دكمه‌ها، ممكن است به مشكل بخوريد كه خوشبختانه بندرت مانع يك تجربه روان مي‌شود. برخلاف «خونبها» مي‌توانيد سريعا با از بين‌بردن شاهدان صحنه، جلوي هجوم دشمنان را به سمت خود بگيريد. مي‌توانيد با آرام آرام فشردن تريگر، لرزش دست را تثبيت كنيد كه قطعا نسبت به موارد مشابه (سري COD) عقلاني‌تر است. حالت Contract به شما اجازه مي‌دهد خودتان همه چيز را (از سلاح و دشمنان و ماموريت) تعيين و با دوستان رقابت كنيد. اتمام بازي حدودا ده ساعت طول مي‌كشد كه شناخت تمام زير و زبر آن و تجربه همه احتمالات را نيز شامل مي‌شود.